در نقاشي بزرگ معماري، بتن هم به عنوان ستون فقرات ساختاري و هم به عنوان وسيله اي از امكانات بي پايان عمل مي کند.با این حال، یکپارچگی ساختاری به تنهایی کافی نیست. معماری واقعاً استثنایی نیاز به درمان دقیق سطح دارد تا کیفیت ذاتی و ارزش زیبایی شناختی آن را نشان دهد.. تکمیل بتن نمایانگر فرآیند تحول است که به این ماده همه کاره زندگی و شخصیت می دهد
بسیار بیشتر از مجرد تزئینات، تکمیل بتن به طور قابل توجهی بر دوام، عملکرد و ارزش کلی معماری تأثیر می گذارد.انتخاب تکنیک های مناسب تکمیل نیاز به بررسی دقیق عوامل متعدد از جمله شرایط محیطی دارد، الزامات بصری و محدودیت های عملی.
سطوح بتنی به دسته بندی های مشخصی (F1 تا F5) تقسیم می شوند که هر کدام به کاربردهای خاص با الزامات فنی مربوطه خدمت می کنند.انتخاب درجه مناسب برای تعادل انتظارات کیفیت با ملاحظات بودجه ضروری است.
طراحی شده برای سطحی که از دید پنهان خواهد ماند، F1 پایان دهنده نشان دهنده مقرون به صرفه ترین گزینه است.این درجه برای عناصر پایه ای مانند زیرزمین ها و پایه ها اعمال می شود که در آن ظاهر اهمیت ثانویه به یکپارچگی ساختاری دارد..
درجه F2 به عنوان معیار برای ساختارهای بتنی به طور دائم قابل مشاهده بدون الزامات زیبایی شناسی خاص عمل می کند.ستون های پل، و کارهای مختلف مهندسی عمران که در آن عملکرد بیش از نگرانی های تزئینی است.
در جایی که بیان معماری اولویت دارد، F3 سطح ظریف مناسب برای سازه های برجسته را ارائه می دهد.این درجه نیازهای زیرساخت های عمومی قابل مشاهده از جمله چوکات پل را برآورده می کند، نمای سد ها و ساختمان های نهادی که نیاز به دوام و جذابیت بصری دارند.
مشخصات F4 شرایط هیدرولیکی شدید را در بر می گیرد که در آن کمال سطح به طور مستقیم بر عملکرد عملکردی تأثیر می گذارد.این استاندارد سختگیرانه برای لوله های آب با سرعت بالا از جمله خروجی های سد و تونل های ریزش که کاهش آشفتگی حیاتی است، اعمال می شود..
طراحی شده به عنوان یک پایه ی لنگرگیری برای پوشش های بعدی، F5 به طور عمدی سطوح خشن را برای افزایش ویژگی های چسبندگی فراهم می کند.کاشی، یا سایر کاربردهای تزئینی که در آن چسبندگی نگرانی اصلی است.
فرآیند تصمیم گیری برای تکمیل بتن نیاز به ارزیابی سیستماتیک از عوامل متعدد دارد:
تکمیل مناسب بتن فراتر از درمان سطح است، این نشان دهنده همجوشی دقت مهندسی و چشم انداز معماری است.,انتخاب و اجرای مناسب، بتن را از یک ضرورت ساختاری به یک میراث ماندگار تبدیل می کند.