واحدهای نگهداری ساختمان (BMU)، سیستمهای هدایتشده با مسیر که برای سرویس نمای ساختمانها استفاده میشوند، در مدیریت دارایی چرخه عمر مرکزی هستند زیرا قابلیت اطمینان آنها بر هزینههای عملیاتی و ایمنی نگهداری تأثیر میگذارد. یک سیستم مسیر آلومینیومی کارآمد میتواند فرکانس نگهداری طولانیمدت را کاهش دهد و در عین حال الزامات سختگیرانه ایمنی اروپا را برآورده کند. EN 1808 چارچوب فنی را برای ارزیابی طراحی، آزمایش و انطباق تجهیزات دسترسی معلق فراهم میکند.
عملکرد مرکزی یک BMU، پوشش کامل نما از طریق یک ساختار آلومینیومی متحرک است که در امتداد مسیرها هدایت میشود. این طراحی، کار عمودی پیچیده را به حرکت قابل پیشبینی مسیر تبدیل میکند و قرار گرفتن در معرض دستکاری دستی و خطرات سقوط را کاهش میدهد.
چنین سیستمهایی به طور کلی شامل چهار ماژول عملکردی هستند:
این ماژولها به گونهای طراحی شدهاند که به عنوان یک سیستم یکپارچه عمل کنند، با استحکام ساختاری، ساختار سبک و حفاظت از سقوط افزونه به عنوان الزامات طراحی اصلی به جای افزودنیهای اختیاری.
EN 1808 نه تنها یک راهنمای طراحی، بلکه یک مبنای کمی برای ارزیابی عملکرد ایمنی است. این استاندارد شامل محاسبات طراحی، ارزیابی پایداری و تأیید آزمایش در طول چرخه عمر تجهیزات است.
محدودیتهای استاندارد هنگام بررسی تأسیسات موجود اهمیت دارد. الزامات آن برای تجهیزات دسترسی معلق دائمی و موقت، دستی یا برقی اعمال میشود، اما برای تجهیزاتی که قبل از تاریخ انتشار استاندارد تولید شدهاند، اعمال نمیشود.
| بعد ارزیابی | الزام کلیدی |
|---|---|
| دامنه | تجهیزات دسترسی معلق (SAE) دائمی و موقت، دستی یا برقی را پوشش میدهد. |
| یکپارچگی سازه | باید تمام بارهای مربوطه بر روی مسیرها، سیستمهای پشتیبانی و نقاط اتصال به سازه ساختمان را در نظر بگیرد. |
| آزمایش و تأیید | تولیدکنندگان را ملزم میکند تا روشهای آزمایش واضح، دستورالعملهای علامتگذاری و اطلاعات دقیق نگهداری را ارائه دهند. |
| محدودیت تاریخی | برای تجهیزات تولید شده قبل از تاریخ انتشار استاندارد اعمال نمیشود. |
هنگام انتخاب یک سیستم BMU، تصمیمگیرندگان معمولاً قابلیت توسعه را در مقابل هزینههای نگهداری میسنجند. طرحهای آلومینیومی مدولار امکان ادغام عملکردهای اضافی را در یک ساختار مسیر پایه فراهم میکنند، اما پیامدهای عملیاتی باید به صورت موردی ارزیابی شوند.
برای بودجهبندی چرخه عمر، سه عامل به ویژه مرتبط هستند:
این ملاحظات به ویژه برای نماهای پیچیده اهمیت دارند، جایی که طرح مسیر و پیکربندی تجهیزات باید از ابتدا با سازه ساختمان هماهنگ شوند.
برای صاحبان دارایی، سوال اصلی انطباق این است که آیا سیستم مسیر و پشتیبانی نصب شده برای تمام بارهای دینامیکی تولید شده در طول عملیات تجهیزات و برای استحکام اتصالات آن به ساختمان ارزیابی شده است. تأسیساتی که قبل از EN 1808 ساخته شدهاند، خارج از دامنه آن قرار میگیرند و ارزیابی ایمنی سازهای توسط شخص ثالث توصیه میشود.
انتخاب لوازم جانبی نیز بر طراحی اصلی تأثیر میگذارد. بالابرهای شستشو، اجزای تلسکوپی و سایر افزودنیها باید با سیستم مسیر سازگار باشند و نباید توزیع بار فرض شده در طرح مهندسی اصلی را تغییر دهند.